Laaielichter

Savannah is eruit. Nu het krijgen van een plaatsje op de universiteit voor het volgen van een studie naar keuze niet helemaal soepeltjes verloopt heeft ze de bakens verzet en kijkt ze naar andere manieren om rijk te worden. "Ik word oplichter", meldde ze ons vorige week enthousiast. Ik houd haar niet tegen hoor. Sterker nog, ik stimuleer mijn kinderen altijd wanneer ze eigen initiatief tonen. Robin riep als jongetje van vijf al dat hij later makelaar wilde worden. "Handig mam, dan kan ik alles voor je maken", doelend op zijn vaders klustalenten. Tegenwoordig bellen we eerst Robin als de vaatwasser vreemde geluiden maakt of de grasmaaier opgevoerd moet worden. Heerlijk, zo'n makelaar in de familie.
Dat beroep van oplichter komt niet helemaal uit de lucht vallen, moet ik erkennen. Ik heb er zelf ook wel een beetje een handje van. Maar daar vraagt deze maatschappij ook om.

Begin december kreeg Richard een brief van zijn werkgever dat hij een kerstkadootje mocht uitzoeken op één of andere website. De keuze was erg beperkt dus snel gemaakt. Binnen een paar dagen lag er een afhaalberichtje in de bus dat zijn kerstverrassing kon worden opgehaald bij de ICA in de buurt. Blij als een klein kind holde hij meteen naar werktijd met zijn afhaalberichtje en zijn legitimatiebewijs naar de winkel om zijn prullaria op te halen. Miniem maar doorslaggevend detail in dit verhaal: papa en mama van Trigt hebben in de grijze oudheid besloten dat Richard weliswaar Richard genoemd zou worden maar Quirinus Martinus Maria zou heten en dus staat er op zijn id kaart Quirinus Martinus Maria van Trigt. Dat Quirinus is voor een Zweed niet uit te spreken en over dat Maria kunnen ze dagen lol hebben maar dat even terzijde.

Toen mijn opgewekte echtgenoot zijn afhaalberichtje en id kaart aan de ICA medewerker overhandigde keek deze direkt zeer bedenkelijk. Op het pakketje stond Richard van Trigt, op het afhaalbericht stond Richard van Trigt maar op zijn id kaart kon hij het woord Richard nergens vinden. Dat leek geen punt want mijn vrachtwagenchauffeur komt elke dag bij diezelfde ICA en diezelfde ICA medewerker pallets vol met pakketjes afleveren en wordt elke dag enthousiast begroet met de woorden:"Hé Richard, ben je er weer. Zet de spullen maar achter". Helemaal anoniem is hij dus niet.
Richard verklaarde omstandig dat Richard zijn roepnaam is (net als vrijwel alle Zweden een roepnaam hebben want denk nu niet dat Lars Lars genoemd wordt, die heet Lasse net als Joakim Jocke heet en Fredrik  Fredde).
Afijn, om een lang verhaal kort te maken, het pakketje ging na drie weken retour naar de afzender en Richard kreeg zijn kerstpakketje eind februari gericht aan Quirinus Martinus Maria van Trigt.

Deze week bestelde Quinta was frikandellen en bitterballen in notabene Duitsland wat geleverd zou worden op koudijs. Wij hadden deze week vakantie en ze besloot dan ook dat de minisnackbar bij ons afgeleverd moest worden. In haar onkunde gaf ze de naam van haar vader op, Richard van Trigt. Dom, dom, dom. Toen wij gisteren dat afhaalberichtje voor de frikandellen en kroketten thuis kregen zagen we de bui al hangen. Die gingen wij niet meekrijgen. Als een pakketje na drie weken nog niet is opgehaald wordt het teruggestuurd naar de afzender. Koudijs blijft ongeveer vier dagen koud, daarna is het gedaan. Drie keer raden wat er met kroketten en frikandellen gebeurt als deze drie weken op kamertemperatuur worden bewaard. Ik ben blij dat ik niet bij de ICA werk, zullen we maar zeggen.

Ons avondje snacken wilden we ons echter niet door de neus laten boren en dus moest het afhaalbericht gemanipuleerd worden. Eerst heb ik een dik uur geprobeerd om Q.M.M. op de juiste plaats achter zijn naam te krijgen maar dat is een vrij nauwkeurig werkje omdat de printer precies op de juiste plek moet printen. En dan ook nog in het juiste lettertype.
Richard had een beter idee: scannen. Dat kan onze printer ook dus scanden we het afhaalberichtje en ik haalde daarna met het gummetje van Paint Shop de adresgegevens weg. Daarna de juiste naam erin getypt en uitgeprint. Meestervervalser zijn wij!
Uiteraard stond het zweet in de bilnaad bij mijn echtgenoot toen hij het vervalste afhaalbericht overhandigde maar de ICA dame had niets in de gaten en inmiddels liggen kroketten en frikandellen veilig opgeborgen in de vriezer thuis.

Vanmiddag ben ik aan het googelen geslagen om te zien of er ook een opleiding tot oplichter bestaat dan melden we Savannah daar aan. Zeker weten dat ze cum laude afstudeert, het zit gewoon in het bloed.