Carpe diem

Carpe diem

woensdag 21 september 2011

Pijpjes

Af en toe - niet zo vaak maar af en toe - vraag ik me in alle stilte af of ik eigenlijk wel goed bij mijn hoofd ben. Spoor ik wel helemaal, heb ik al mijn paarden wel in de stal, is mijn kratje wel gevuld of ben ik in het bos aan het fietsen en is mijn bovenkamer afgebrand? Kortom, mens denk na!

Ik zou na bijna 10 jaar Zweden toch beter moeten weten; Zweedse handwerklui lopen niet zo hard, soms lopen ze zelfs helemaal niet en wij besluiten in alle wijsheid een huis te laten bouwen met hulp van Zweedse arbeiders. Hoeveel jaar denken we daarvoor uit te trekken? Mwa, volgens de brochure van de architect moeten we op een week of 20 rekenen. Even voor het gemak, dat is viereneenhalve maand. Dus als ik vandaag een huis bestel dan kan ik er begin maart 2012 in. Op de één of andere manier heb ik een voorgevoel dat zoiets nooit zal lukken en toch waag ik het erop. Hoewel, de afgelopen week brengt mij toch weer aan het twijfelen.
Vanwege mijn pijpjes.

Zes jaar geleden hebben we twee openslaande deuren geplaatst in de pui naar het balkon omdat door openstaande ramen klimmen met koffie op een dienblad toch wat omslachtig bleek.
Onder de voormalige ramen zat een verwarming die is weggehaald en als herinnering daaraan staken parmantig een aan- en een afvoerpijpje uit de vloer. Door een wat ongelukkige manouvre met de nieuwe deuren bogen de pijpjes om en eigenlijk zaten ze ons niet in de weg dus hebben we daar zes jaar lang niets aan gedaan. Maar nu staat het huis te koop en een huis met twee omgebogen pijpjes in de huiskamer is linksom of rechtsom toch minder waard en dus moest er een loodgieter aan te pas komen om de pijpjes netjes weg te werken in de vloer.
Iedereen, zelfs ik, kan twee pijpjes afdoppen maar als er ooit iets misgaat en men komt erachter dat een onverlaat (lees ik) aan die pijpjes heeft zitten knoeien dan is je dure verzekering plotseling niets meer waard. Noem het kartelvorming of steekpenningen, het maakt niet uit, er moet een officiële loodgieter aan te pas komen.
Begin augustus dus een loodgieter gebeld en vorige week kwam hij even kijken. Niet afdoppen, nee, even kijken. Die constateerde dat de betonvloer een stuk moest worden weggehakt dus daar moest een andere handige henkie voor komen. Gelukkig kennen wij Peter die sinds kort een klussenbedrijf is gestart en nog niet tot aan kerst 2013 is volgeboekt dus dat vloertje lag de volgende dag keurig open. Loodgieter opnieuw gebeld want nu kunnen de pijpjes dan toch echt afgedopt en weggewerkt gaan worden. Maar telefoneren in Zweden en vervolgens teruggebeld worden is bekant net zo onmogelijk als het in huis krijgen van een handwerksman. Na diverse vruchteloze pogingen vandaag (een week later zonder verwarming in de huiskamer terwijl het vorige week al weer gevroren heeft) dus maar eens even met het hoofdkantoor in Göteborg gebeld en daar zag men de ernst van de situatie toch wel in. Na 4 uur belde de loodgieter om een afspraak te maken. Ik had het natuurlijk niet goed begrepen. Waarom zegt iedereen godhierendaar toch steeds dat ik iets niet goed begrijp als ze hun eigen afspraken niet nakomen.
Afijn, morgen om 7 uur komt de loodgieter de pijpjes afdoppen waarna Peter weer terug mag komen om de vloer weer dicht te maken.
En ik reken zachtjes voor me uit wat het bouwen van een huis gaat kosten want aan het wegwerken van twee pijpjes hangt vast ook een forse rekening.
Gelukkig heb ik ze niet allemaal op een rijtje, ben ik redelijk van lotje getikt, ben ik niet helemaal 100 procent en mankeer ik iets aan mijn bovenkamer dus betaal ik de factuur zonder protest. Totaal geschift!

zaterdag 10 september 2011

Spannende tijden

Er gebeurt weer van alles in huize van Trigt en slechts enkelen zijn op de hoogte.
Dus besteed ik er maar een blogje aan.

Ik ben er één met een kop d'r op zoals mijn moeder pleegt te zeggen en al eerder heb ik zo overhoop gelegen met een chef op mijn werk dat ik noodgedongen ander werk heb gezocht. Ook tussen mijn huidíge chef en mij boterde het niet echt en daarom heb ik binnen het arbeidsbureau overplaatsing gevraagd en gekregen.
Mijn nieuwe standplaats is vanaf 19 september Borlänge en aangezien mijn gewaardeerde ega daar ook werkt maar helaas met andere werktijden dan ik, leek het ons een beter plan om te verhuizen richting Borlänge.
We wonen weliswaar in een fantastisch huis maar elke dag 200 km aan benzine verrijden is milieutechnisch gezien niet te verantwoorden en bovendien begin ik na 10 jaar platteland de geneugten van de stad een beetje te missen. Naar je werk op de fiets, supermarkt op loopafstand, winkelcentrum op minder dan 5 km, ziekenhuis op fatsoenlijke aanrijtijd, effe een bakkie doen bij de buren, het is allemaal erg lang geleden voor mij.
In eerste instantie gingen we op zoek naar een vrijstaande villa die aan al onze eisen en wensen zou voldoen maar erg eenvoudig is dat niet na 6 jaar verwend te zijn in één van de mooiste huizen van Zweden.
Uiteindelijk leek het lot ons goed gezind aangezien er onlangs een groep van 21 kavels in de verkoop is gekomen. Zelf bouwen dus.
Even dachten we achter het net te vissen aangezien er 80 mensen op de wachtlijst voor een kavel staan en 60 personen waren uitgenodigd op een open dag voor de bezichtiging van de kavels. Over en uit dachten we maar gelukkig wonen we in Zweden. Na een kort telefoontje met de gemeente Borlänge bleken er vorige week slechts 4 verkocht te zijn en de kavel aan de rand van het bos waar wij interesse in hebben hoort daar gelukkig niet bij.
We moeten natuurlijk eerst ons eigen huis nog zien te verkopen maar toen ik de provisie van de makelaar in Ludvika hoorde (80 000 sek/€8 000,=) dacht ik:'dat kan ik zelf ook'. Een internetmakelaar uit Göteborg vroeg slechts 5 000 sek/€ 500,= en voor dat geld wordt ons stulpje op internet gezet en de juridische kant van de verkoop door de makelaar geregeld.
Vandaag hadden we reeds 3 kijkers waarvan er twee zoveel interesse toonden dat ze wilden weten waar en hoe  ze een bod konden uitbrengen. En nu moeten we waarschijnlijk ons huis eerder uit dan dat ons nieuwe huis gebouwd is dus nu staan we op de wachtlijst voor een huurwoning.
Want dat met die kavel lijkt weer een hoofdstuk apart te worden. Er zijn nog 17 kavels onverkocht en dank denk je dat zo'n gemeente blij is dat zo'n Hollands stel Jonathan 5 wil kopen. Maar alles (en als ik zeg alles dan bedoel ik ook alles) zal ik Zweden socialistisch en democratisch gebeuren. Dus nu krijgen 10 mensen van de wachtlijst voor de kavels een uitnodiging om nogmaals de kans te krijgen om een kavel te kopen. Wij zijn nummer 9 dus horen wij bij de genodigden, wat een eer.
Drie weken mogen we er met zijn tienen over nadenken en daarna moeten we beslissen of en zo ja welke kavel we willen kopen. En als we allemaal een kavel willen kopen dan zijn er volgens mijn simpele berekeningen nog steeds 7 te koop.
Met andere woorden; verkoop me god-hier-en-daar nu een-twee-drie die kavel en doe snotverdesnotver niet zo Zweeds.
Het sleutelklaar opleveren gaat dan vervolgens ook nog een klein jaar duren dus als we net van de eerste verhuizing zijn bekomen zijn we goed uitgerust voor de tweede.

En om te zien hoe we dan gaan wonen moet je even hier kijk:
http://www.eksjohus.se/Vara-husmodeller/Kataloghus/1-plan/Solangen.aspx