Ago ergo sum

Ago ergo sum is latijn voor 'Ik handel dus ik besta', een afgeleide van Cogito ergo sum, 'ik denk dus ik besta'. Die tweede zin gaat lang niet altijd voor mij op want regelmatig doe ik dingen zonder er eerst goed over na te denken. Het gros van mijn bloglezers knikt nu instemmend en prijst mij om mijn zelfkennis. Maar geef toe, het brengt mij vaak tot dingen waar anderen nooit toe komen. Had ik lang nagedacht over een mogelijke emigratie naar Zweden dan woonde ik nu nog steeds in een Vinexwijk in Maarssenbroek. Als ik goed had nagedacht over de gevolgen had ik nooit mijn pillenstrook aan de kant gegooid en was ik de rest van je leven kinder- en kleinkinderloos. Ik moet er niet aan denken!

Maar Ago ergo sum is een leus die mij op het lijf geschreven is. Zodra er ergens geld valt te verdienen sta ik met mijn neus vooraan. Soms leidt het alleen maar tot een teleurstellend verlies maar dat is inherent aan handel; neem je verlies als je winst vroeg of laat maar groter is.
Maar sinds ik in Zweden woon vraag ik mij soms wel eens af of ik besta. Weten mensen wel dat ik er ben? Heb ik soms een geheim telefoonnummer en kan daarom niemand mij bereiken.
Neem zo'n dag als vandaag. Nee, weet je wat, ik begin bij het begin.

Sinds onze move naar ons flatje in Stockholm weten we al dat we hier niet lang willen wonen omdat het simpelweg te klein is en ik bovendien met een buitenman getrouwd ben die bij nacht en ontij het gras wil maaien, sneeuw wil schuiven of alleen maar een vuurtje wil stoken om de pyromaan in zich rustig te houden.
We zijn dus al lang weer bezig met het zoeken naar een vrijstaand huis in de buurt en sinds een paar weken hebben we ons oog laten vallen op een schitterend paleisje dat nieuw gebouwd is en al een tijdje te koop staat.
In Zweden vraag je voor je gaat onderhandelen over de prijs een zogenaamde lånelöfte, een leenbelofte, bij een bank zodat je zeker weet dat je een lening krijgt als je overeenstemming bereikt met de verkoper. Ik vroeg en kreeg de lånelöfte en met mijn handelsgeest lukte het zelfs om nog tweehonderduizend kroon van de prijs af te krijgen. Ago Ergo Sum, zou ik zo zeggen.

Afgelopen vrijdag zouden we het contract tekenen en dus nam ik rap contact op met de bank voor de bevestiging. Daar namen ze nog een keer onze cijfers door en plotseling bedachten ze zich. Nee, toch maar geen lening voor de van Trigtjes. Omdat wij allebei een vaste baan en dus een vast inkomen hebben, geen inwonende kinderen meer hebben (sorry Savannah maar jij woont illegaal bij ons), geen schulden en kredieten hebben (zelfs de auto's zijn schuldenvrij) en ook onbekend zijn bij de BKR/Kronofogden verbaasde me dat dus zeer. Ik stuurde mijn bankmevrouw dus de vraag waarop haar besluit was gebaseerd maar tot op heden heb ik daar nog geen antwoord op gehad. Geen Ago Ergo Sum voor de Icabanken.
Vervolgens heb ik nog drie banken gemaild met de vraag of ze eens even naar onze aanvraag konden kijken. Eén van die banken is ook benaderd door de makelaar en alle drie zouden uiterlijk maandag van zich laten horen maar heeft er ook maar één gebeld? Nee dus. Ik begon te twijfelen. Zou Telia mijn nummer geheim hebben gemaakt? Batterij op? Ben ik doof en hoor ik de beltoon niet? Geen Ago Ergo Sum voor deze banken.

Vorige week wilden we een bezichtiging bij een ander huis dus gemaild om een bezichtiging af te spreken. De makelaar moest even overleggen met de eigenaars en zou erop terug komen. Na vier dagen nog maar eens gemaild. Oh ja, de makelaar zou nog even contact opnemen met de eigenaars. Nu zijn we weer vier dagen verder en nog steeds niets gehoord. Nog een Ago Ergo Sum.

We wachten nog steeds op ons geld van de grond die we hadden gekocht waar we een huis op zouden laten bouwen. Alles net op tijd weten terug te draaien maar nog geen kroon gezien. Donderdag de verkoper ge-smst en ik kreeg als antwoord dat de overdracht vandaag om 5 uur was. Nog iets gehoord vandaag? Nee, helaas Ook hier geen Ago Ergo Sum.

Het is dat ik een toonbeeld van geduld ben want anders zou het wel eens heel vervelend kunnen aflopen voor al die mensen die niets van zich laten horen.
Ad impossibile nemo tenetur