Quinta en Hjalmar zijn niet getrouwd en hebben ook geen plannen in die richting wat ons als ouders een hoop geld en geregel scheelt. Maar nadat er nageslacht in productie werd genomen moest er wel beslist worden wat zijn achternaam zou worden. Van Hoek is niks maar van Trigt is helemaal niks vanwege de niet uit te spreken harde g dus besloot het stel de kleine man toch maar van Hoek als achternaam te geven.
Bij Luca's geboorte was Quinta echter de enige ouder van Luca omdat Hjalmar het kind nog niet erkend had om de doodeenvoudige reden dat de afdeling in het gemeentehuis waar dat moet gebeuren slecht twee uur per week geopend is. Dus kreeg Luca bij zijn geboorte de achternaam van Trigt.
Na een week lukte het Hjalmar om een vaderschapsverklaring te bemachtigen en werd een aanvraag voor dubbel ouderschap ingediend zodat het kind een geregistreerde moeder én vader kon krijgen. Toen die binnen was konden beide ouders een persoonsnummer voor de kleine aanvragen en met het persoonsnummer werd een aanvraag voor naamswijziging ingediend. Twee weken na zijn geboorte heette Luca van Trigt niet langer Luca van Trigt maar Luca van Hoek.
Daarna kregen de ouders een schrijven van de immigratiedienst in Zweden waarbij men geconstateerd had dat een Nederlander zich op hun adres gevestigd had met de naam Luca van Hoek en dat deze persoon geen verblijfsvergunning had. Dus moest er een verblijfsvergunning voor Luca worden aangevraagd. Dat leek niet moeilijk tot Quinta moest opgeven in welke gemeente Luca had gewoond in Nederland en er moest ook een kopie van paspoort of identiteitskaart worden bijgevoegd. De identiteitskaart moest worden aangevraagd bij de Nederlandse ambassade in Stockholm.
Voor het verkrijgen van een identiteitskaart voor een minderjarig kind is een geboortebewijs nodig dat is afgegeven door de gemeente in Nederland waar hij is geboren. Vervolgens moest er ook een persoonsbewijs van de Zweedse belastingdienst worden bijgevoegd die moest worden gestempeld en ondertekend door de Zweedse belastingdienst. Daarna moest een jurist in Zweden een apostille, een verklaring van echtheid van de handtekening, bij het persoonsbewijs en de vaderschapsverklaring afgeven. En tot slot moest kleine Luca op de foto waarbij hij neutraal en met geopende ogen moest kijken. Quinta heeft Luca vier keer moeten uitleggen dat hij neutraal moest kijken voordat hij eindelijk begreep dat hij niet mocht huilen bij het nemen van de foto. Dat hij zijn eigen hoofd nog niet rechtop kon houden was voor de Nederlandse ambassade geen reden om wat soepeler om te gaan met de eisen voor de pasfoto dus nu lijkt het of mijn kleinzoon afstamt van de gebochelde in Parijs maar het zijn de handen van Hjalmar onder zijn truitje die zijn hoofd horizontaal probeert te houden.
Vandaag gaat Quinta met Luca, zijn pasfoto, zijn persoonsbewijs met apostille, haar legitimatiebewijs en een vaderschapsbewijs naar de Nederlandse ambassade om een identiteitsbewijs voor van Hoek junior aan te vragen. Ik hoop van harte dat het haar lukt.
Luca is nu een maand oud en Quinta heeft nog twee maanden de tijd om een verblijfsvergunning voor Luca te regelen. Als haar dat niet lukt dan moet Luca terug naar Nederland. Terug naar Nederland? Het kind is er nog nooit geweest dus hoezo terug? En waar moet hij dan heen?
Het zijn van die vragen waar niemand antwoord op kan geven en ook niemand wakker van ligt. Wij trouwens ook niet want er is geen ambtenaar die de moeite neemt om Luca op te halen om hem het land uit te knikkeren. Daar heb ik, als ambtenaar, alle vertouwen in.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten