Verjaardag

Inmiddels is Ismail al weer een paar dagen 17 jaar en zijn verjaardag was erg leuk.
Vorige week toen ik kwam, kwam hij al vol trots met een kaart naar me toelopen. Hij had een kaart gehad van Astrid en Peter voor zijn verjaardag en was er helemaal verguld mee. Toen het personeel 's morgens met de enveloppe kwam zei hij dat dat nooit voor hem kon zijn want hij kent immers niemand. Maar zijn naam stond erop dus het moest wel voor hem zijn.
Toen we zondag op zijn verjaardag kwamen moesten we meteen meekomen; hij had nog veel meer post gehad. Zeven kaarten en zelfs post uit het buitenland! De kaart van Trix vond hij - als een klein kind - geweldig want als je die open deed kwam er muziek uit.
En bij de kaart van oma kon je zelf de leeftijd kiezen en dus draaide hij die enthousiast terug naar 16; dan kon hij nog een keer zijn zeventiende verjaardag vieren.
We hebben een klein fototoestel gegeven zodat hij de dingen die hij nu meemaakt ook digitaal kan bewaren. Toch leuk om kadootjes te geven aan iemand die daar superblij mee is.

Maandag ben ik met hem naar Örebro geweest om bij de immigratiedienst een taaltest te laten afnemen. Op basis van die taaltest kan worden vastgesteld of hij inderdaad uit Afghanistan komt en uit welke provincie. Een test - notabene via de telefoon - van een half uur waar we 5 uur voor in de auto mochten zitten. Alsof Ludvika geen telefoons heeft!
Volgende week heeft hij een gesprek met zijn advocaat in Ludvika en op basis daarvan zal halverwege november worden besloten of hij mag blijven.
En pas dan kan hij echt aan zijn toekomst gaan denken en ik hoop dat wij hem daarbij een stukje mogen begeleiden.

Iedereen die Ismail een onvergetelijke verjaardag heeft bezorgd; superbedankt!!