Gewonnen

Nog even een kort vervolg op mijn blogje over winkelen.

Gisteren was het weer raak en mocht ik boodschappen – deze keer in gezelschap van mijn gewaardeerde echtgenoot – doen. Bijkomstigheid van het boodschappen doen met zijn tweeën is dat de kar zich ook tweemaal zo snel vult maar met twee ‘dikke’ salarissen hoeft dat natuurlijk geen probleem te zijn.
Ook ditmaal probeerde ik mijn record van 83 seconden te verbreken maar daar stak de kassadame een stokje voor toen de kassabon uit de printer rolde. Die bon was namelijk erg lang en bovendien begon er een felrode lamp boven de kassa te flikkeren.
Op de bon stond dat ik vandaag winnaar bleek te zijn!! Ik was me totaal niet bewust van het feit dat ik aan wat voor loterij dan ook had meegedaan maar tegen winnen heb ik eigenlijk niets. Inmiddels feliciteerde zowel de kassadame als de volgende klant me hartelijk en in mijn ooghoeken zag ik de jaloerse blikken van klanten in de andere rijen.
De lamp bleef maar knipperen en intens nerveus wachtte ik op de bedrijfsleider die me waarschijnlijk de sleutels van een spiksplinternieuwe Volvo C90 zou komen overhandigen. Stonden daar achter die pilaar niet een journalist en een fotograaf van het plaatselijke sufferdje verscholen? Wat een verrassing voor een doodgewone zaterdag.
Toen de chef toch even op zich liet wachten vroeg ik stinkend nieuwsgierig aan de caissière wat ik eigenlijk gewonnen had.
Ze bekeek mijn bon en zei toen zonder van kleur te verschieten:”2,5 dl slagroom”.

Ik mag mijn prijs komen ophalen voor 31 oktober