TV ellende

Ik ben in ons gezin het buitenbeentje als het om tv en film gaat. Ik heb namelijk nooit iets gezien. Ik kan drie keer naar eenzelfde film kijken zonder dat er bij mij een aha-gevoel ontstaat. Vol spanning kijk ik naar een aflevering van 'ik vertrek', benieuwd hoe al die emigratie-ellende zal aflopen terwijl man en dochter zuchtend de kamer verlaten omdat zij al precies weten wat er gaat gebeuren. 'Maaam, dit is een zevende herhaling uit 2006, die heb je al gezien',  moppert Savannah kriegel maar ik kan me daar echt niets van herinneren.

Toen we nog in Nederland woonden had ik nog een goed excuus want ik werkte in de avonduren en keek zodoende zelden naar tv programma's. Als ik dan per ongeluk wel eens tv keek, en iedereen verveeld riep dat dat een herhaling was, dan zei ik enthousiast dat ik die avond dan zeker net gewerkt had.
Maar die reden kan ik tegenwoordig niet meer gebruiken want ik hang braaf elke avond voor de buis.

Ook discussies over films gaan totaal langs mij heen. Vooral Quinta en Richard kennen elke filmster met naam en toenaam en kunnen zonder mankeren meteen oplepelen in welke film, met wie, waar en wanneer de bewuste VIP zijn kunstjes vertoonde. Soms wil ik ook graag een duit in het zakje doen en roep ik snugger  'George Cloony' of  'Denzell Washington' - ik ken slechts twee acteurs met voor- én achternaam - wat meestal leidt tot grote hilariteit in het gezin omdat ik vermoedelijk de plank volledig missla.
Echt, ik voel me soms zo stom in mijn eigen gezin. Ik ken slechts één titel van een film en ook alleen maar omdat ik hem goed vond wat overigens zelden gebeurt: The Green Line. Daar kan ik soms enkele scenes van thuis brengen maar als je me nu vraagt hoe die film afloopt? Geen flauw idee. (als je heel stil bent hoor je Savannah nu zuchten).
Verder nog wel eens een film gezien van een rijke zakenman die een vrouw inhuurt in een hotel in Londen (die acteur vind ik ook wel leuk maar ik kan even niet op zijn naam komen), een schip wat op een ijsberg vaart, schijnen we zelfs op dvd te hebben maar hoe heet die hoofdrolspeler op de boeg van dat schip nou toch, en die leuke neger die zo grappig is in allerlei films (was hij niet één of andere prins die een vrouw zocht) die mag ik ook graag zien.

Ik weet trouwens wel waarom ik me al die details niet kan herinneren. Ten eerste heb ik een vrij kleine harde schijf in mijn bovenkamer en ik heb dus gewoon de Mb's niet om dat allemaal op te slaan. Ik ken het kenteken van onze allereerste Volkswagen Variant nog wel (30- 46-VJ) en ook het telefoonnummer van de Koos Vorrinkweg in Amsterdam waar ik ben geboren (020-194640) weet ik zo te noemen. Dan is er dus geen plaats meer voor allerlei minder interessante informatie uit de filmwereld.

Daarnaast is mijn spanningsboog nogal kort. Ik kijk 10 minuten naar een film en dan verslapt mijn aandacht, zeker als er op dat moment al een man of drie zijn omgelegd want als iets me niet boeit dan zijn het dode mensen in een film. Als ik mijn best doe kijk ik nog 5 minuten en dan ga ik thee zetten of mijn vriendin in Ameide bellen, of de was vouwen, of mijn mail checken, of een boodschappenlijstje maken, of een mandarijn pellen of iets anders nuttigs omdat ik ongedurig word. Ik mis op die manier de plot, kan de film niet meer volgen en haak af. De volgende keer als de film weer wordt uitgezonden, en gelukkig zijn de Nederlandse omroepen vrij goed in herhalen van films en andere onzin, dan kijk ik weer naar de eerste 10 minuten. En vanwege de beperkte opslagcapaciteit in mijn bovenkamer en de korte spanningsboog is dat dan weer volledig nieuw voor mij.

Het is één van mijn tekortkomingen wat ik een plaatsje in mijn leven moet geven. Want een buitenbeentje in mijn gezin zal ik wat dat betreft altijd blijven.