Aan minister van Financiën
Anders Borg
Box 1
123 45 Stockholm
Betr: belastingaanslag 2011
Ludvika, 22 mei 2012
Beste Anders,
Hier even een kattebelletje van één van je buitenlandse onderdanen die sinds haar komst in mei 2002 inmiddels al een aardig kapitaaltje heeft bijgedragen aan de Zweedse schatkist.
Je kent me wel, die druiloor die keurig betaalt wat haar opgedragen wordt en vaak nog wat meer zodat bij de belastingaanslag die elk jaar op de mat valt de belastingdienst constateert dat er weer wat terugbetaald moet worden aan ondergetekende.
Het zijn geen megabedragen hoor maar meestal toch wel genoeg om me heel even rijk te voelen in 'pluk-me-kaal' Zweden. Als ik de btw/moms buiten beschouwing laat heb ik inmiddels al een dikke twee miljoen kronen mogen afstaan aan dat het Zweedse sociale systeem de afgelopen tien jaar maar ik klaag niet want uiteindelijk heb ik daar ook gebruik van kunnen maken. Mijn kinderen zijn naar school geweest, artsen zijn betaald toen ik ziek was, onbezorgd zoef ik over het Zweedse asfalt en ik zal zeker niet boven de grond blijven staan als ik aan de hemelpoort sta te kloppen. Allemaal betaald met mijn eigen belastingcentjes. En dat wat ik zelf niet gebruik daar weet jij Anders, zeker een andere leuke bestemming voor te vinden. Prima hoor, als ik dat niet wil had ik maar naar de Maagdeneilanden moeten emigreren (waar ik overigens wel eens serieus over na begin te denken, al was het alleen maar vanwege het klimaat, maar dat terzijde).
Maar nu moet er iets van mijn hart en vandaar dat ik me maar direct tot jou richt. Want zou ik me richten tot Margaretha Karlsson, één van je werknemers bij de belastingdienst die ooit zorgvuldig is geselecteerd na een langdurige sollicitatieprocedure en als beste uit de bus kwam, en die me deze week een briefje namens de belastingdienst stuurde, dan weet ik zeker dat zij vaste klant zou worden bij de interne psychiatrische dienst van de belastingdienst.
Zij schreef mij namelijk het volgende antwoord naar aanleiding van mijn verzoek tot terugbetaling van te veel betaald belastinggeld in 2011:
"Uw verzoek tot voortijdige terugbetaling van de belastingaanslag 2011 is afgewezen. De reden hiertoe is:
met referte aan hoofdstuk 64 paragraaf 5 van het wetboek skatteförfarandelagen (SFL) zal voortijdige uitbetaling van eerder betaalde loonbelasting uitsluitend geschieden wanneer:
het bedrag anders zou worden terugbetaald volgens hoofdstuk 56 paragraaf 9 van de SFL en het onaannemelijk zou zijn om langer te wachten. Een onaanemelijkheidsbeoordeling is gebaseerd op het feit dat het moet gaan om een wezenlijk bedrag te weten minimaal 0,2 keer het basisbedrag wat voor 2011 is vastgesteld op 8 560 kr. Een uitzondering kan worden gemaakt wanneer een niet wezenlijk bedrag te weten minder dan minimaal 0,2 keer het basisbedrag voor schulden aan de belastingdienst".
De brief gaat nog even verder en je zal vast weten wat er nog meer in die brief staat, Anders. De essentie van de brief dringt wel tot me door hoor, ik begrijp dat mijn verzoek is afgewezen. Maar kan Margaretha dat dan niet gewoon schrijven.
Ik kan wel even een suggestie geven van tekst die simpele zielen zoals ik wel begrijpen:
"Beste Patricia, we moeten je verzoek voor het terugbetalen van je eigen geld helaas afwijzen omdat wij jou pecunia gewoon harder nodig hebben dan jijzelf. Een dikke 8% van de Zweden zit momenteel werkloos thuis en zij willen ook graag een boterham op tafel. Verder willen jouw vrienden uit Verwegistan met een vaste verblijfsvergunning en uitkering ook graag hun maandelijkse toelage krijgen. Bovendien is de doop van kleine Estelle wat duurder uitgevallen dan gepland en ook Zweden ontkomt er niet aan om kansloos Griekenland overeind te houden. Tel daarbij op de vele snoepreisjes die we onszelf regelmatig kado moeten doen en dan gaat het hard met de staatsruif.
Je begrijpt, Patricia, elke öre is er één en we hebben jouw duimkruid dus erg hard nodig.
Ik hoop dat je begrip hebt voor onze penibele economische situatie maar zonder jou redden we het gewoon niet.
Meid, hou je taai en probeer het volgend jaar gewoon opnieuw.
Houw doe, Margaretha."
Kijk Anders, dat is een heel andere toonzetting. Ik ben nog steeds niet blij maar ik weet in ieder geval dat mijn geld goed terecht komt op een plek waar het blijkbaar harder nodig is dan bij mij.
Zullen we afspreken Anders dat je even een woordje wisselt met Margaretha en vraagt of ze even een nieuw briefje voor me in elkaar flanst. En dat je voor dit keer een oogje toeknijpt en haar niet op staande voet ontslaat? Hebben we een deal Anders?
Groetjes aan vrouw en kinderen en we komen gauw effe een bakkie doen.
Patrice
Geen opmerkingen:
Een reactie posten