Moord

Ik ben van mezelf best aardig. Ik heb 42  facebookvrienden - ik weet het, iedereen heeft er zeker 100 meer maar ik accepteer lang niet iedereen als vriend - ik ben al bijna 25 jaar getrouwd (en om dat te halen moet je wel aardig zijn want je kunt tegenwoordig al scheiden als je ega het dopje op de tandpasta vergeet), ik heb 3 kinderen veilig en opgevoed aan de Zweedse maatschappij afgeleverd en binnenkort komen daar nog twee Amaatjes bij en veel -voornamelijk gekleurde - medemensen in Ludvika zeggen mij gedag. Dus vind ik dat ik best aardig ben.
Maar binnenkort bega ik een moord. Op de Nederlandse nieuwslezer op de radio!!
Ik zit op de bank in de kamer en kijk al 5 maanden uit over een wit landschap, voor mijn deur is het een ijsbaan van gesmolten en weer opgevroren sneeuw, ik rijd nog steeds op winterbanden, mijn vuilnisbak wordt niet geleegd als ik hem niet zelf uit die enorme sneeuwhoop trek die die sneeuwschuiver voor mijn oprit flikkert, de hertjes vreten de vetbolletjes met plastic en al op zodat er voor de vogels niets meer overblijft, mijn moestuintje ligt onder een meter sneeuw dus aardbeitjes uit eigen tuin zit er nog lang niet in. Kortom, het wintert als nooit tevoren.
En wat zegt de gek op de Nederlandse radio elk halfuur, temperaturen die kunnen oplopen tot 25 graden maar tegen de avond zal het weer wat afkoelen. AFKOELEN!!! Misschien kan het in Zweden eindelijk eens een beetje opwarmen. Ik heb verdorie een schitterende tuinset gekocht maar ik denk dat ik die maar tot kunst ga verheffen, alleen maar naar kijken, niet aankomen. Richard denkt niet dat hij deze zomer mee kan naar Nederland; hij moet immers sneeuwschuiven op de oprit,
'Zonnig en warm met temperaturen die kunnen oplopen tot 25 graden' zegt die irritante KNMI stem nu al de hele ochtend.
Maar ik heb er genoeg van, ik bekogel de gek met zelfgemaakte sneeuwballen tot hij het loodje legt. Er zijn grenzen!!