Heel wat blogjes geleden heb ik geschreven over mijn 'pleegzoon' Amir, mijn amaatje uit Iran.
Amir heeft een lange en ingewikkelde geschiedenis en daar zal ik jullie niet mee lastig vallen maar in september 2011 besloot de immigratiedienst in al haar wijsheid Amir geen verblijfsvergunning voor Zweden te geven. Zulke beslissingen moet je respecteren - niet iedereen kan immers zijn toevlucht in een rijk westers land zoeken uitsluitend en alleen omdat je de pech hebt een idioot als staatshoofd te hebben gekregen.
Amir moest dus het land uit, zei de immigratiedienst. Er werd aan Amir gevraagd of hij wilde meewerken aan zijn uitzetting maar dat wilde Amir niet. In Iran geldt de krankzinnige wet dat als je geprobeerd hebt asiel aan te vragen in een ander land en je komt terug in Iran (om wat voor reden dan ook), dan word je voor 5 jaar in de nor gezet. En een nor in Iran is niet helemaal te vergelijken met de Bijlmerbajes in Amsterdam, geloof mij!
Amirs vader heeft inmiddels al een half jaar vastgezeten en is mishandeld omdat hij moest vertellen waar Amir was wat hij overigens steeds geweigerd heeft.
Omdat Amir weigert mee te werken aan zijn uitzetting - welke asielzoeker werkt wel vrijwillig mee aan zijn uitzetting, kun je je afvragen - is de zaak overgedragen aan de grenspolitie.
Die moeten Amir dus officieel aanhouden en het land uitzetten. Maar sinds september is er niets meer gebeurd en de komende tijd zal er ook wel niets gebeuren. Amir heeft namelijk een paspoort nodig om terug te kunnen keren naar Iran maar de Iraanse ambassade in Stockholm weigert paspoorten uit te geven aan asielzoekers. En als ze dat wel zouden doen dan zou Amir netjes worden opgewacht op de luchthaven van Teheran om direct te kunnen worden afgevoerd naar de lik ergens in een verre buitenwijk van Teheran.
Pakt de grenspolitie hem dus op, dan moeten ze ook voor hem zorgen en daar hebben ze geen zin in.
Op dit moment woont Amir is een huis voor minderjarige asielzoekers in Ludvika. Hij krijgt keurig elke maand 700 kronen zakgeld, hij heeft een dak boven zijn hoofd en ook zijn eten wordt betaald door de immigratiedienst. Dat is Europees zo geregeld om te voorkomen dat kinderen in de illegaliteit belanden.
Maar nu wordt Amir begin maart 18 jaar en is dan volgens de Zweedse wetgeving geen kind meer.
Op 10 maart kan Amir dus de schamele bezittingen die hij heeft bij elkaar rapen en wordt ie op straat gemikt. Geen grapje, hij staat letterlijk op straat. Het zal de Zweedse staat een worst zijn wat er met Amir gebeurt, waar hij gaat wonen, waar hij zijn eten vandaan zal halen en wie er voor hem zal zorgen.
Ik heb ellelange gesprekken gevoerd met de gemeente om naar een oplossing te zoeken maar ook de gemeente zegt:"het is ons pakkie an niet meer, hij is volwassen. Good luck with your life".
Natuurlijk is er wat voor te zeggen om asielzoekers niet eeuwig te pamperen en te laten doorprocederen - dat waar Nederland zo goed in is - maar als je besluit om iemand het land uit te zetten, zet hem dan ook het land uit.
Eigenlijk zijn er maar twee oplossingen.
1. Amir komt zo lang er niets geregeld is bij ons wonen en we hopen de school zo ver te krijgen dat hij daar naar toe mag zo lang hij bij ons woont.
2. Een werkgever in Zweden wil Amir een tijdelijk of vast dienstverband geven zodat hij op basis daarvan een tijdelijk of een permanente verblijfsvergunning kan krijgen.
Het zal wel uitdraaien op oplossing 1 want welke werkgever in Zweden wil een Iraanse asielzoeker in dienst nemen als hij ook Pelle of Olle met subsidie kan krijgen.
En toch maak ik van de gelegenheid gebruik:
Ben jij een Zweedse werkgever of ken jij een Zweedse werkgever die Amir voor korte of langere tijd - desnoods voor een hongerloontje - in dienst wil nemen zodat Amir op basis daarvan een verblijfsvergunning kan krijgen, laat het mij dan zo spoedig mogelijk weten.
Amir is een serieuze, leergierige en betrouwbare jongen die zeer goed zweeds en engels spreekt en bijzonder gemotiveerd zal zijn om zijn werkzaamheden naar volle tevredenheid uit te voeren.
Nederland heeft Mauro, wij hebben Amir!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten