Uitstapje

Het gaat niet zo goed met mijn amaatjes. Amir heeft zijn tweede afwijzing te pakken en ook de derde keer zal waarschijnlijk een nee zijn wat betekent dat hij terug moet naar dat fantastische vaderland van hem. Hij heeft (gelukkig) geen paspoort dus terugsturen zal nog niet gemakkelijk zijn maar de Zweedse IND heeft de ongelooflijke gave om mensen met een kans onverbiddelijk terug te sturen terwijl de deur wijd openstaat voor allerlei dubieuze kansloze figuren.

Ismail heeft gelukkig wel een verblijfsvergunning en dacht in december eindelijk aan zijn nieuwe leven te kunnen beginnen. Maar een aantal trauma's laat je niet zomaar van je schouders glijden dus psychisch gaat het niet goed met hem.

Hij heeft alleen nog maar een zus ergens in Australie die hij uiteraard erg mist. Deze week is hij 's nachts weggelopen uit het opvanghuis waar hij woont. Hij had geld van me geleend om een broek en schoenen te kopen maar wilde in plaats daarvan een treinkaartje naar Malmö kopen en vanuit daar naar Australie vliegen om zijn zus te gaan zoeken. Beetje omstandig als je geen geld en geen paspoort hebt maar daar dacht hij wel een oplossing voor te vinden. Toen hij bij het station van Ludvika kwam was de laatste trein al weg en heeft hij achter het station op het strand bij een meer geslapen.
's Morgens om half zeven zag ik dat het personeel me 's nachts gebeld had en ongerustheid en angst overvielen me toen ik hoorde dat hij weg was. Hij beantwoordde zijn telefoon en sms niet en ik maakte echt grote zorgen. De politie was al gewaarschuwd waar ik die ochtend naar toe moest voor een persoonsbeschrijving.
Hij heeft sinds maandag een zomerbaantje bij de gemeente en die belde ik om te vragen of hij daar was. Tot mijn grote opluchting was hij daar toch verschenen en ik ben meteen naar hem toe gegaan.
Hij was erg moe en verdrietig en 's middags vertelde hij dat hij zich zo eenzaam voelt. Hij wil zo graag in een gewoon gezin wonen, een vader en moeder hebben, iemand hebben die om hem geeft en van hem houdt. Natuurlijk heeft hij die want inmiddels hebben we een aardige band opgebouwd. We hebben hem (nogmaals) aangeboden om bij ons te komen wonen en daar wil hij over nadenken (ben je van het personeel af krijg je er een moeder voor terug die de hele dag aan je hoofd loopt te zaniken over kamer opruimen, vaatwasser leeghalen, tafel dekken, sokken in de wasmand, etc).
Volgende maand nemen we hem twee weken mee naar Nederland om eens te laten ervaren wat vakantie eigenlijk is. Dat vindt ie erg leuk en hij kijkt daar erg naar uit.
Komend weekend zijn we drie dagen vrij en willen we Amir en Ismail een dagje plezier bezorgen. Maar ja, wat? Waar ga je met twee jongens van 17 een dagje naar toe?
Ik wacht dus op leuke voorstellen van jullie.