Koekoeksjong

Ik ben een koekoeksjong (mijn oom glimlacht als hij dit leest, mijn moeder ontkent en mijn zus valt mij direkt bij). Zoals ik al eerder schreef kom ik redelijk vaak op Facebookvriendlijstjes voor maar dat zal na dit blogje wel afgelopen zijn.

Ik heb een hekel een musea in het algemeen en kunst in het bijzonder (mijn zus vindt dat onbegrijpelijk en wij lijken in dezen dan ook niets op elkaar), tijdens mijn dagelijkse wandeling schal ik graag mee met De Toppers, André Hazes of  Gordon (hier haakt mijn schoonzoon Hjalmar af en waarschijnlijk ook de rest van al mijn vrienden, kennissen en familieleden) en over twee weken gaan Quint en ik tijdens ons weekendje naar Nederland uiteraard ook naar Gooische Vrouwen (mijn moeder besluit hierbij mij definitief uit haar testament te schrappen).

Op zaterdagavond kijk ik bijzonder graag naar 'Ik hou van Holland' (tot grote ergernis van Savannah) en ik ben gek op groente - vooral spruitjes -  die hooguit 5 minuten is gekookt (Richard wil uitzoeken of dat een geldige reden voor echtscheiding is).
Antieke meubels vind ik ronduit lelijk (sorry Astrid) en ik haat Zweedse winters (en hop daar vlieg ik van Carry's facebooklijstje).

Veel Zweden vind ik ineffectief, werkschuw en humorloos (Robin heeft me om die reden al eerder afgeschreven hoewel ik toch echt duidelijk gezegd heb dat Mathilda uitzondering op de regel is) en ik zie na jaren Scandinavie nog steeds het nut van een quad niet in (weg is Martijn maar dat is dubbelop want Martijn hoort bij Carry en die had me al de wacht aangezegd).

Ik heb niets met tassen, schoenen en portemonnees en koop ze dan ook zelden. Mijn huidige schoudertas is 5 jaar oud en voldoet nog prima (Quint vraagt zich af of ze dat dan misschien van haar vader heeft geërfd).

Ik ben niet zo dol op kleine kinderen (Patricia, mijn naamgenoot met drie jochies tot maat 164 doet morgen zeker een schepje cyaankali in mijn koffie) en ik ben meer katten- dan hondenmens (geen kerststol meer van Vincent en Walter en dat bakkie bij Irma en Klaas zal er voorlopig ook wel niet meer inzitten).
Naar de schoonheidsspecialiste ga ik echt nooit (twee vliegen in één klap want zowel Yvonne als Ina deleten mij bij deze alinea) en ik heb een schurfthekel aan roken (Ismail praat al twee weken niet meer met me).

Het huishouden staat op mijn to-do lijstje op plaats 158 (waarmee ik me de afgelopen jaren bepaald niet populair heb gemaakt bij mijn schoonfamilie) en de vele rondjes Sloterplas in mijn jeugd hebben ertoe geleid dat ik een uitgesproken hekel aan sporten heb gekregen (broodroof Bart?).

Kortom, ik kan het eigenlijk met niemand vinden en het is me een godsraadsel dat ik uberhaupt nog kerstkaarten krijg. Hoewel, het worden er elk jaar wel steeds minder.

Ik zal maar niet aan mijn vrienden en familie vragen om mijn koekoeksjonglijstje in te vullen  want er zijn vast vele redenen om mij weg te strepen maar gelukkig doen jullie dat natuurlijk niet.
Want ook liefde voor een koekoeksjong is onvoorwaardelijk.